මුල් පිටුව අන්තර් ජාතික නඩු තීන්දු නිර්මල ජෝසප් සොයුරිය සහ ශ්‍රී ලංකාවේ මෙන්සින්ගන් හි ශාන්ත ෆ්‍රැන්සිස්ගේ තුන්වන අනුපිළිවෙලෙහි ශුද්ධ වූ කුරුසයේ ශික්ෂණ සහෝදරියන් 80 ( නියෝගය)

අධිකරණය
මානව හිමිකම් කමිටුව (ICCPR)
විනිසුරු මඩුල්ල
අදාළ නොවේ
මුලික වචන
26, 27 සහ 18 (1) ව්‍යවස්ථාවන් සමඟ කියවිය යුතු 2 (1) ව්‍යවස්ථාව සහ සිවිල් සහ දේශපාලන අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර සම්මුතියේ 19 (2) ව්‍යවස්ථාව
සඳහන් කර ඇති වෙනත් නඩු
  1. කවනාග් (Kavanagh) එදිරිව අයර්ලන්තය (නඩු අංක 819/1998)
  2. වෝල්ඩ්මන් එදිරිව කැනඩාව (නඩු අංක 694/1996)

3. මලාකොව්ස්කි (Malakhovsky) සහ තවත් අය එදිරිව බෙලරුස් (නඩු අංක 1207/2003)

පාර්ශවයන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටි නීතිඥවරුන්
තීන්දුව ලබා දුන් දුනය
12/10/2005
තීන්දුව ලබා දුන් විනිසුරුතුමා/විනිසුරුවරු
අදාළ නොවේ
නඩුවට අදාළ සැලකිය යුතු තොරතුරු

සිවිල් සහ දේශපාලන අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර සම්මුතියේ ව්‍යවස්ථා උල්ලංඝනය කර ඇති බවට පිළිගෙන ඇත.

අනෙකුත් තොරතුරු

අදාළ නොවේ

නිර්මල ජෝසප් සොයුරිය සහ ශ්‍රී ලංකාවේ මෙන්සින්ගන් හි ශාන්ත ෆ්‍රැන්සිස්ගේ තුන්වන අනුපිළිවෙලෙහි ශුද්ධ වූ කුරුසයේ ශික්ෂණ සහෝදරියන් 80 ( නියෝගය)

CCPR/C/85/D/1249/2004

නඩුවේ සිද්ධිමය කරුණු

1900 දී ලබා දෙන ලද නියෝගය, වෙනත් දේ අතර, ජාතිය හෝ ආගම නොසලකා ඉගැන්වීමේ සහ වෙනත් පුණ්‍ය කටයුතුවල සහ ප්‍රජා කටයුතු සඳහා විශාල වශයෙන් ප්‍රජාවට දායක වන බවට පැමිණිලිකරුවන් ප්‍රකාශ කරයි.

 

2003 ජූලි මාසයේදී, නියෝගය සංස්ථාගත කිරීම සඳහා අයදුම්පතක් ගොනු කරන ලද අතර, එය ශ්‍රී ලංකාව තුළ ව්‍යවස්ථාපිත පනතක් මගින් සිදු වේ. ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 77 ව්‍යවස්ථාව මගින් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට අනුකූල වීම සඳහා සෑම පනත් කෙටුම්පතක්ම පරීක්ෂා කිරීමට අවශ්‍ය බවට දක්වා ඇතත්  නීතිපතිවරයා විසින් ජනාධිපතිවරයා වෙත කිසිදු වාර්තාවක් ඒ සඳහා ඉදිරිපත් නොකළේය.

පනත් කෙටුම්පත රජයේ ගැසට් පත්‍රයේ ප්‍රකාශයට පත් කිරීමෙන් පසු, පුද්ගලික පුරවැසියෙකු (‘විරෝධතාකරු’) විසින්, පූර්විකාව සමඟ කියවන විට, පනත් කෙටුම්පතේ වගන්ති දෙකක ව්‍යවස්ථානුකූලභාවය පිළිබඳ විරෝධයක් 2003 ජූලි 14 වන දින ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ මුල් අවස්ථා අධිකරණ බලය යටතේ ගොනු කරන ලදී.

 

කතුවරයා කියා සිටියේ, ප්‍රශ්නගත එකී ආගමික නියෝගය සංස්ථාගත කිරීම ව්‍යවස්ථා විරෝධී බව අධිකරණය විසින් තීරණය කළ ශ්‍රී ලංකා ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ තීන්දුව ශ්‍රී ලංකා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 9 සහ 10 ව්‍යවස්ථා වලට පටහැනි බවත් 26, 27 සහ 18 (1) ව්‍යවස්ථාවන් සමඟ කියවිය යුතු 2 (1) ව්‍යවස්ථාව සහ සිවිල් සහ දේශපාලන අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර සම්මුතියේ 19 (2) ව්‍යවස්ථාව උල්ලංඝනය කරන බවත්ය.

චෝදනා කරන ලද ආගමික සහ විශ්වාසයේ අයිතිය උල්ලංඝනය කිරීම

ආගමික සහ විශ්වාසයේ අයිතිය උල්ලංඝනය කිරීම : ප්‍රකාශනය: වන්දනා කිරීම, පරිචයන්, පිළිපැදීම, ඉගැන්වීම; වෙනස්කොට සැළකීම

තීන්දුව

18 වැනි ව්‍යවස්ථාව යටතේ ඇති ප්‍රකාශය අනුව, කොමිසම අවධාරණය කරන ලද්දේ, කතෘවරුන් විසින් ඔවුන්ගේ ආගම් ඇතුළු බොහෝ ආගම් සඳහා, දැනුම ව්‍යාප්ත කිරීම, ඔවුන්ගේ විශ්වාසයන් අන්‍යයන්ට ප්‍රචාරය කිරීම සහ අන්‍යයන්ට ආධාර සැපයීම කේන්ද්‍රීය සිද්ධාන්තයක් බවයි. මෙම අංගයන් පුද්ගලයෙකුගේ ආගමික පිළිගැනීම සහ නිදහස් ප්‍රකාශනයේ කොටසක් වන අතර, 3.5 ඡේදයට අනුරූප වන පියවර මගින් නිසි ලෙස සීමා නොකළ ප්‍රමාණයට 18 වන ව්‍යවස්ථාවේ 1 වන ඡේදය මගින් ආරක්ෂා කරනු ලැබේ.

 

පැමිණිලිකරුවන් ඉදිරියට ගොස් ඇති අතර රාජ්‍ය පාර්ශවය ප්‍රතික්ෂේප කර නැති හෙයින් මෙම නියෝගය සංස්ථාගත කිරීම, ආගමික මෙන්ම ලෞකික, උදාහරණයක් ලෙස පූජනීය ස්ථාන ඉදිකිරීම ඇතුළුව ඔවුන්ගේ නියෝගයේ අරමුණු සාක්ෂාත් කර ගැනීමට වඩා සාධනීය වනු ඇත. සත්‍ය වශයෙන්ම, මෙය පනත් කෙටුම්පතේ අරමුණ වූ අතර එය එකී පරමාර්ථ වගන්තියෙන් පිළිබිඹු වේ. පනත් කෙටුම්පතේ ව්‍යවස්ථා විරෝධී බව ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය විසින් තීරණය කිරීම මගින් ආගමික පිළිවෙත්වල නිදහස සහ අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමේ නිදහස සඳහා කතුවරුන්ගේ අයිතිවාසිකම් සීමා කර ඇති අතර, අදාළ වගන්තිවල 3 වන ඡේදය යටතේ අන් අයගේ අයිතිවාසිකම් සහ නිදහස හෝ මහජන ආරක්ෂාව, පිළිවෙල, සෞඛ්‍යය හෝ සදාචාරය ආරක්ෂා කිරීම සඳහා නීතියෙන් සහ අවශ්‍ය වන සීමාවන් සාධාරණීකරණය කිරීමට අවශ්‍ය වේ.

අධිකරණයේ තීරණය නිසැකව ම නීතියෙන් පනවන ලද සීමාවක් වුවද, ගණනය කරන ලද එක් අරමුණක් සඳහා සීමා කිරීම අවශ්‍ය වේද යන්න තීරණය කිරීමට ඉතිරිව ඇත. ප්‍රශ්නගත අයිතිය ක්‍රියාත්මක කිරීමේ ව්‍යතිරේකයක් වන සම්මුති අයිතිවාසිකම් සඳහා ඇති අවසර ලත් සීමාවන් පටු ලෙස අර්ථකථනය කළ යුතු අතර යුක්තිසහගත කිරීමේ මාර්ගයෙන් ඉදිරිපත් කරන ලද හේතු හොඳින් පරීක්ෂා කර බැලිය යුතු බව කමිටුව අවධාරණය කරනු ලබයි.

 

මානව හිමිකම් කමිටුවේ අදහස වූයේ, කමිටුව විසින් සොයා ගන්නා ලද කරුණු මඟින් ව්‍යවස්ථාවේ 18, 1 වන ඡේදය සහ සම්මුතියේ 26 වැනි වගන්තිය ශ්‍රී ලංකාව විසින් උල්ලංඝනය කර ඇති බවයි.

අතිරේක ප්‍රොටෝකෝලයේ පාර්ශ්වකරුවෙකු වීමෙන්, රාජ්‍ය පාර්ශවය විසින් සම්මුතියේ 2 වැනි වගන්තියට අනුව, සම්මුතිය උල්ලංඝනය කර තිබේද නැද්ද යන්න තීරණය කිරීමට කමිටුවේ නිපුණතාවය පිළිගෙන ඇති බව මතක තබා ගනිමින්, රාජ්‍ය පාර්ශවය තම බල ප්‍රදේශය තුළ සිටින සියලුම පුද්ගලයින්ට සහ එහි අධිකරණ බලයට යටත්ව සම්මුතියේ පිළිගෙන ඇති අයිතිවාසිකම් සහතික කිරීමට භාරගෙන ඇති අතර, උල්ලංඝණය කිරීමක් ස්ථාපිත වී ඇත්නම් ඵලදායී සහ බලාත්මක කළ හැකි පිළියමක් පිළිබඳව දින 90ක් ඇතුළත කමිටුවේ අදහස් බලාත්මක කිරීමට ගෙන ඇති ක්‍රියාමාර්ග පිළිබඳ තොරතුරු සැපයීමට කමිටුව අපේක්ෂා කරයි.

කමිටුවේ අදහස් ප්‍රකාශයට පත් කරන ලෙසද රාජ්‍ය පාර්ශවයෙන් ඉල්ලා සිටින ලදී.